Net kleine meloenen

Het plukseizoen is al in volle gang. Waren we andere jaren nog maar net begonnen met de pluk van de eerste zwarte bessen en kruisbessen, en dan meestal ook mondjesmaat, nu plukken we naast deze bessen ook al volop rode bessen en frambozen. Vroeg, veel en groot. Dat zijn de sleutelwoorden op dit moment. Wat de rest van het seizoen gaat brengen, dat is natuurlijk nog afwachten. Want de droogte, daar gaat de tuin wel onder lijden. De meeste bessenstruiken wortelen diep, dus die komen nog wel bij het water. Maar sommige, zoals de blauwe bes, hebben een oppervlakkig wortelgestel en produceren, ondanks het bevloeien, op dit moment veel kleinere bessen.

Zo niet de kruisbes: volop geprofiteerd van de warmte in mei, en de aantal fikse regenbuien die we in die tijd hadden, hangen de kruisbessen nu dik en groot aan de struiken. Of, zoals een scholiere van de excursie die we afgelopen week op de tuin ontvingen, opmerkte: het lijken net kleine meloenen! Groot en zeker ook zo lekker!

Vroeg seizoen

Het seizoen ontwikkelt zich heel bijzonder. Vanwege de warme en droge dagen in mei,  heeft de natuur een groeispurt gemaakt en is alles vervroegd aan het bloeien en afrijpen. Zo hebben we, zoals eerder verteld, een prachtige bloeimaand mei gehad. De Robinia bloeide overvloedig. Op dit moment bloeien de rozen echt prachtig en volop. En de bessen gaan ook veel sneller dan anders. We hebben nog nooit op  12 juni de eerste rode bessen kunnen plukken, maar dit jaar was het wel zo ver. Volop zelfs.

Maar wat het jaar extra bijzonder maakt is dat het lijkt of het afrijpen van de vruchten niet in pas loopt met het vogeldieet. Alsof ze nog niet toe zijn aan bessen (die kleine vogeltjes) maar veeleer nog insecten, rupsen, wormen eten. Dit maakt dat we nog nauwelijks last hebben van vogelvraat, en we dit jaar voor het eerst in het bestaan van Tres Jolie, moerbei kunnen oogsten! Een heel bijzondere gebeurtenis. Vooral omdat we onze vroegste bessensoort, de braambozen, dit jaar moeten missen vanwege vorstschade. Dus op de een of andere manier neemt ineens een ander deel van de tuin dit gemis over!

En daarbij hebben we ook voor het eerst de vroege kersen geoogst. Rode bessen zijn er al, frambozen, beginnen te komen, evenals de zwarte bes. Hoe zal het verder gaan????

Bloesemsneeuw

Haast onvoorstelbaar, zo mooi en vol deze lente met bloesem is.

In het midden van de tuin ligt de bloemencirkel, en daar middenin staat onze centrale boom de Robinia (Robinia Pseudo acacia) door veel mensen per abuis ook wel Acacia genoemd. Stralend wit dit jaar, alle takken droegen volop bloesem, zo veel zelfs dat de takken doorbogen. En als je er eenmaal je oog op liet vallen kon je overal in de omgeving, de Robinia’s er zo uithalen, als grote lichtende wezens te midden van al het groen van de lente. Maar ineens is het ook voorbij, de warmte die ervoor zorgt dat de bloei kort (en krachtig) is. E n dan begint de sneeuw van bloemetjes. Een fenomeen op zichzelf!

Bloesemtijd

 

Sierappelbloesem
Appelbloesem

Bloesemtijd, zo prachtig, zo overweldigend mooi om te zien, ik kan het niet laten om telkens weer de bloemen in foto’s proberen te vangen, om zo die sfeer van schoonheid en pril begin nog even vast te houden.

Niet meer voor te stellen dat we vorige week zo overladen werden met zon en warmte en stralende bloesem terwijl de dag van vandaag zo koud en donker en vreselijk nat was.

 

Appelbloeien,

half ontloken

blijer rood ik

zelden zag

als uw’ bleekbloe-

roode blomkes,

versch ontluikende

in den dag.

Kersenbloesem, zo stralend
Appelbloemknoppen
En de pruimen, prachtig in bloei

Guido Gezelle

 

Eerste “oogst”

Afgelopen week werd onze “vriend” de Haagwinde voor het eerst dit seizoen flink aangepakt, de kleine plantjes staken pas net boven de grond uit. Maar oh, hoe gevaarlijk om dit onkruid te laten staan. In de zomer heb je er mooie witte bloemetjes van, dat is waar, maar deze zogeheten “pispotjes” zijn, als ze voortwoekeren, voor de bessenteelt een groot drama. Vandaar dat we vroeg beginnen met de bestrijding in de vorm van wortels uitgraven. Afgelopen week dus de eerste triomf, oftewel de eerste “oogst” : flinke wortelpakketten van de Haagwinde. Jammer genoeg niet eetbaar!

 

Eerste tekenen van lente

Dinsdag 20 maart, de eerste officiële lentedag.

Wat een prachtige dag hadden we,  heldere lucht, frisse (tot stevige) wind én een stralend warme zon. En dan, naast de resten van ijs, op een plekje dat net iets warmer is, laten de eerste lentebloeiers zich zien. Als voorbode voor het seizoen dat gaat komen, het uitlopen van de takken, de bloei van de bomen, bessen en bloemen om op te gaan naar een zomer vol vruchten. Wat is dat heerlijk wegdromen bij de blik van zo’n eerste geel lentebloempje. Dan ineens terug naar de realiteit, de wind schudt me wakker; verder met de snoei van de rode bessen!

eerste speenkruid

Herfstframbozen

Wat was dat wachten op die frambozen. De planten groeiden prima, de zomer bracht voldoende vocht en warmte om mooi groot te worden. En de bijen deden hun uiterste best:  wat een drukte, wat een genot was het om telkens door die struiken te lopen, te kijken of er niet al stiekem eentje rijp geworden was. Och en kon ik het gezoem vastleggen op een foto, ik had het gedaan, zo overweldigend en wonderbaarlijk om te horen, de bijen te zien. En nu, ondanks koude, nattigheid, met dank aan al die vele bijen, hangen de struiken vol en vol met frambozen. Een geweldige oogst lacht ons tegemoet “pluk me, pluk me”. Dus daar gaan we, in regenpak, op naar de herfstframbozen!

Pure Passie

Zaterdag 26 augustus werd het sfeervolle Pure Passie festival gehouden in Ede. Op deze zonovergoten dag, op een prachtige locatie stonden wij , naast ruim 100 andere kraampjes, met 3 mens sterk met een kraam vol heerlijkheden van eigen hand (en land). Alle jammetjes, siropen, dessertsauzen en azijnen stonden aantrekkelijk uitgestald en klaar om te proeven. Maar hoe breng je de sfeer van de tuin mee, hoe vertaal je de veelkleurigheid van het wezen van de fruittuin op een paar vierkante meters kraam? Dat is de vraag van elke markt, en dat blijft altijd een zoeken. Deze keer werd het speels opgepakt. We  hebben van die geweldige grote zonnebloemen in de tuin staan. Tussen de bramen, frambozen en appels in. En met dit uitermate groeizame seizoen zijn al die bloemen immens hoog geworden. Hoe hoog? ja dat was de vraag! Dus kort en goed, een grote zonnebloem uitgegraven en naast de kraam gezet. Iedereen mocht raden, schatten die hoogte. Moeilijk!! Maar een veelheid aan mensen en meters kwam voorbij. Einde van de dag werd de bloem echt gemeten: 4,02 m. Die waarde zat niet tussen al die briefjes die de volgende dag uitgeplozen werden. Maar 3 personen zaten er het dichts bij: 4,01 en 4,03 m. Zij hebben bericht gekregen en konden de prijs (potje jam naar keuze) op de tuin op komen halen. Zaterdag 2 september kwam een van de winnaars (zie foto bij de zonnebloemen) voor de jam. Overigens is de concurrentie tussen de zonnebloemen onderling ook heel groot: ik vermoed dat er nu in de rij tussen bramen en frambozen een zonnebloem staan van 5 m!

Herfst

En dan ineens, het overvalt je ook, de koude nachten, de nog warme dagen, het gevoel dat over je komt, herfst. Het brengt altijd een stukje weemoed mee, dat wat voorbij is. Je wil er nog niet echt aan, die lange dagen waren zo fijn, zo veel licht, de avonden nog zo lang. Maar toch, het sluipt erin. De oogst van de bessen die voorbij is, de rode en witte aalbessen allang voorbij, de blauwe bessen die zo matig waren dit jaar, ook voorbij. En je beseft het goed als je in de cirkel van bloemen zit. De zonnebloemen die hier en daar ook echt uitgebloeid zijn, gaan hangen, vanwege hun zware vracht, de zon niet meer opzoeken. Het gefluit in de tuin wordt minder, de vogels zijn in de rui, sparen hun energie.

En als je dan heel stil in de tuin zit, onbeweeglijk, komt daar ineens en stel puttertjes aan, recht op de uitgebloeide zonnebloemen af, zich tegoed doende aan de zaden. wat een geweldig mooi gezicht, wat een fijn geluid. En tegelijkertijd zie je de frambozen nog in volle bloei en vrucht, de bramen die nog steeds roepen om geplukt te worden en je weet, herfst is óók heerlijk.

Bramenparadijs!

Het is onvoorstelbaar hoeveel bramen er hangen. Na een toch wat mager jaar voor de tuin in het algemeen, vanwege de vorstschade (van alles echt wel veel minder, vooral de blauwe bes, die liet het behoorlijk afweten) komen die braamstruiken ineens met vrachten bramen. Het lijkt net of de tuin hierin haar balans weer zoekt: de mindere oogst van andere bessen wordt opgevangen door grote hoeveelheden van bramen en…. frambozen.

Als het weer meezit, dan zijn we de komende weken volop bezig met het plukken van bramen en  (herfst-) frambozen. Het fijne van het plukken van bramen is niet alleen dat je snel je emmertje vol hebt, maar ook dat er geen dorens aan zitten, de zogenaamde tamme bramen, waardoor het plukken echt een feestje is. Genieten dus, van die mooie, grote, dikke, zwarte bramen. Het enige nadeel is wellicht dat je er een herfstgevoel bij krijgt, terwijl het toch echt nog zomer is!